umma1703919932

القيود لا تكفي فيُضاف إليها التنكيل كن سندًا للأسرى #أنقذوا_الأسرى #save_the_prisoners #freepalhostages #الحرية_للأسرى

Ваҳий тушишининг турли кўринишлари ҳақидаги оят ва ҳадислар, ҳамда унинг тайёрланиши баёни Биламанки, у зотга саловот ва саломлар бўлсин, барча ваҳий турларида гапирилган. Абу Нуайм ривоят қиладики, Жаброил ва Микоил алайҳимуссалом саййидимиз Муҳаммаднинг кўксиларини ёриб, ювдилар, сўнгра \"Ўқи Раббинг номи билан\" оятлари ва ҳадисларини айтдилар. Унда Варақа ибн Навфал: \"Хурсанд бўлинг, мен гувоҳлик бераманки, сиз Ибн Марям башорат қилган зотсиз ва сиз Мусонинг қонунига ўхшаш нарсадасиз ва сиз юборилган пайғамбарсиз\", деди. Худди шунингдек, кўксиларини ёриш воқеаси ҳам ривоят қилинган. Бу ерда ҳам Таёлиси ва Ҳорис ўз муснадларида айтадилар: бундан ҳикмат Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламга ваҳий қилинган нарсани энг мукаммал ҳолатдаги покиза қалб билан қабул қилиши учундир. Ибн Қаййим айтадилар: \"У зотга саловот ва саломлар бўлсин, ваҳийнинг бир неча даражалари комил бўлди. Улардан бири: содиқ тушлар эди. У зот туш кўрмас эдилар, магар у тонг ёриши каби рўёбга чиқар эди. Иккинчиси: фаришта уни кўрмаган ҳолда, унинг қалбига ташлаб кетар эди. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганларидек: \"Руҳул Қудус қалбимга солдики, ҳеч бир жон ўз ризқини тўлиқ олмасдан ўлмайди. Аллоҳдан қўрқинг ва талабда гўзал бўлинг\". Бу ҳадисни Ибн Абид Дунё ва Ҳоким ривоят қилган. Учинчиси: фаришта унга бир киши суратида намоён бўлиб, у билан гаплашар эди, ҳаттоки у нима деётганини тушуниб олар эди. У зотга Доҳия ал-Калбий суратида келар эди. Буни Насоий Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилган. Доҳия гўзал ва келишган эди. Агар сиз: \"Жаброил Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламга Доҳия суратида йўлиққан бўлса, унинг руҳи қаерда бўлади? Агар унинг олти юз қаноти бор бўлган жасадида бўлса, унда келган нарса Жаброилнинг руҳи ҳам, жасади ҳам эмас. Агар у Доҳия суратидаги кишида бўлса, у ҳолда улуғ жасад ўладими ёки ундан Доҳиянинг жасадига ўхшаган жасадга ўтган руҳсиз бўлиб қоладими?\", десангиз, шундай жавоб бериладики, Айний зикр қилганидек, унинг ўтиши ўлимига сабаб бўлмаслигидан узоқ эмас. Жасад тирик қолади ва унинг маърифатларидан ҳеч нарса камаймайди. Унинг руҳининг иккинчи жасадга ўтиши шаҳидларнинг руҳларининг яшил қушларнинг ичига ўтиши кабидир. Руҳларнинг ажралиши билан жасадларнинг ўлиши ақлан вожиб эмас, балки Аллоҳ таолонинг Одам болаларига жорий қилган одатидир. Улардан бошқаларда бундай бўлиши шарт эмас\". Тўртинчиси: у зотга қўнғироқнинг жиринглаши каби келар эди ва бу у зотга жуда оғир бўлар эди, ҳаттоки пешонасидан тер чиқиб кетар эди. ДАВОМИ БОР

Эҳ, қани эди... (Қиёмат куни) ҳисобга тутилмасингдан аввал ўзингни ҳисобга тут ◽️\"У Кунда киши ўз қўли тақдим қилган нарсага назар соладир. Ва кофир: «Қани эди, тупроқ бўлиб кетсам», – дейдир\", Набаъ сураси, 40 оят. ◽️\"У: «Эҳ, қани эди, ҳаётимга бирор нарса тақдим қилганимда!» – дейдир\", Фажр сураси, 24 оят. ◽️\"Ва аммо кимнинг китоби чап тарафдан берилса, у дейди: «Эҳ, қани эди, менга китобим берилмаса…\", Ал-Ҳаққо сураси, 25 оят. ◽️\"Эвоҳ! Қани эди, фалончини дўст тутмаган бўлсам\", Фурқон сураси, 28 оят. ◽️\"У Кунда золим икки қўлини тишлаб, дейди: «Эҳ, қани эди, Расул билан бир йўлни тутган бўлсам!.\", Аҳзоб сураси, 66 оят. ◽️\"Агар сизга Аллоҳдан бирор фазл етса, худди сиз билан унинг орасида дўстлик бўлмагандек, «Қани энди, мен ҳам улар билан бўлганимда, улкан зафар қозонар эдим», – дейди\", Нисо сураси, 73 оят.

Аллоҳдан ғофиллик қаерга олиб боради?! Ажабланарлиси шундаки, одамларнинг кўпчилиги вақт қандай ўтиб кетганини, умр қандай тугаб бораётганини билиб туриб ҳам ажабланмайди. Қалб эса Аллоҳдан тўсилиб қолган, охират диёридан узилган... У дунёда қандай кирган бўлса, шундай чиқиб кетади: ундан ҳеч қандай лаззат ҳам, фойда ҳам олмайди. Аксинча, у беҳуда ҳаёт кечиради, бир ҳолатдан бошқасига ўтади. Лекин бу ўтиш ғофиллик, алдов, бефойда машғулотлардан бошқа алдовли машғулотларга ўтиш холос. Натижада унинг ҳаёти ожизлик (бефойдалик) билан ўтади, ўлими ҳам шундай бўлади... «Ториқул ҳижратайн»дан.

Ҳаёт - сен билан шайтон ўртасидаги доимий курашдир. Агар бир раундда мағлуб бўлсанг, таслим бўлма, акс ҳолда бутун жангни бой берасан. Шайтоннинг макри заифдир; уни бир сажда, бир тасбеҳ, истиғфор, хайрли амаллар ёки Аллоҳнинг зикри билан қувиб юборишинг мумкин. Унинг сенинг устингдан қозонган ғалабаларини тавба тугатади ва уларни сенинг фойдангга ғалабага айлантиради. Бу кураш доимийдир. Агар сенинг ичингда яхшилик бўлмаганида, шайтон сен билан овора бўлиб ўтирмасди. Шундай экан, Аллоҳ билан бирга бўл ва хушхабарга кўз тут. Самир Маҳмуд.