Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ.
“Буний ва унинг китоби Шамсул маориф ҳақида ҳақиқат” мавзусини таҳлил қиламиз.
“Шамсул маориф” китоби ва унинг муаллифи Аҳмад ал-Буний ҳақида очиқ айтиш керакки, бу китоб исломий нуқтаи назардан сеҳргарлик, жодугарлик ва ёлғончиликка асосланган бўлиб, уни ўқиш ва у билан амал қилиш қаттиқ ҳаромдир. Ушбу китоб инсонни ислом доирасидан чиқарадиган ишлар, ширк ва куфр элементларини ўз ичига олади.
Аҳмад ибн Али ал-Буний ким?
Аҳмад ибн Али ал-Буний (тахминан 1150–1225 / 520–622 ҳижрий) Жазоирнинг Аннаба шаҳри яқинидаги Бўна (ҳозирги Аннаба) шаҳарчасида туғилган сўфий олимдир.
У ўз даврида “ғариб илмлар” ёки “ғайб илмлари” деб аталувчи соҳалар – симиё (кимё), ҳуруф (ҳарфлар ва рақамлар илми), тумор, сеҳр ва жодугарлик бўйича энг билимдон кишилардан бири ҳисобланган.
Гарчи у “суфий” сифатида танилган бўлса-да, унинг асарлари асосан оккульт (сирли, яширин) илмларга – ҳарфлар ва исмлар илми (‘илм ал-ҳуруф ва-л-асмā), туморлар ва сеҳрга бағишланган.
У ҳаётининг кўп қисмини Мисрда ўтказган ва Қоҳирада вафот этган. У унинг исмига битилган асарлар сони қирқдан ортиқ бўлиб, улар ичида энг машҳури – шубҳали “Шамсул маориф” китобидир.
Машҳур “Шамсул маориф” китоби ва унинг ҳақиқати
“Шамсул маориф” (тўлиқ номи “Шамсул маориф ва латоифул авориф” – “Билим қуёши ва фазилатлар латоифлари”) 13-асрда ёзилган гримуар (сеҳр ва руҳларни чақириш бўйича қўлланма) ҳисобланади.
Муаллифлик борасидаги шубҳалар:
Гарчи китоб анъанавий равишда ал-Бунийга нисбат берилса-да, замонавий илмий тадқиқотлар унинг муаллифлигини шубҳа остига қўяди. Ушбу матн кейинроқ унинг номига нисбат берилган бўлиши мумкин (псевдоэпиграфия).
Китобнинг таркиби:
Китобда туморлар, сеҳрли квадратлар, руҳларни бўйсундириш, Аллоҳнинг 99 та исми, Қуръон оятлари ва астрологик вақтлардан фойдаланиш орқали руҳий кучларни қўлга киритиш усуллари баён қилинган.
Китобнинг қора таъсири:
Китоб ислом оламида кенг тарқалган бўлса-да, у тарих давомида кўпинча бостирилган ва ман қилинган. “Шамсул маориф” сеҳр ва жодугарлик китоби бўлиб, уни ўқиш ва ундаги амалларни бажариш мутлақо ҳаромдир”.
Исломда сеҳр ва жодугарликнинг ҳукми
Ислом дини сеҳр, жодугарлик, туморбозлик ва руҳлар билан алоқа қилишни қатъиян ман қилади. Бу амаллар ширк, яъни Аллоҳдан бошқаларга мурожаат қилиш, ўлимга сабаб бўладиган катта гуноҳлар сирасига киради. Ислом олимлари бундай ишлар билан шуғулланган кишининг содиқ мусулмон эмаслигига ишора қилиб, унга қарши тобора қаттиқ чоралар кўриш, ҳатто ўлим жазоси ҳам тайинлаш керак, деб ҳисоблайдилар. Ушбу китобдаги мазмунлар кўпчилик олимлар томонидан куфр даражасидаги амаллар, деб баҳоланган.
«Шамсул маориф»нинг хатарлари
Бу китобни ўқиш ёки ундаги таълимотларга амал қилиш инсонни тўғри йўлдан адаштириб, ислом динидан чиқариши мумкин. Китобнинг асосий мазмуни сеҳр, жинлар ва шайтонлар билан алоқа қилишдан иборат бўлиб, бу исломнинг асосий ақидаларига бутунлай зиддир.
Ҳатто агар китобни фақат эндигина очиб қараб, ўқиб кўрган бўлса ҳам, бундай нотаниш, гуноҳ ишлар билан алоқа қилиш жуда катта хавф туғдиради. Шунинг учун диндошлар “Шамсул маориф” ва таркибида шу каби “ғаройиб” илмлар мавжуд бўлган китоблардан сақланишлари, уларга эга бўлган тақдирда эса, уларни йўқ қилишлари (куйдиришлари) керак.
Жамиятдаги таъсири
“Шамсул маориф” ислом оламининг турли мамлакатларида, хусусан Марказий Осиё, Туркия ва Арабистоннинг баъзи ҳудудларида жуда хавфли адабиёт сифатида танилган. У кўпинча “нафсни поклаш” ёрдамида эзотерик (сирли) мўъжизаларга эришиш ҳақидаги китоб сифатида тарқатилади. Бироқ унинг асл моҳияти – жинлар билан алоқа қилиш, тўморбозлик ва сеҳргарликдир. Ушбу китоб Қуръон оятларини нотўғри ишлатиб, ширк ва куфр тарқатишда восита бўлиб хизмат қилади.
Хулоса
Аҳмад ал-Буний шубҳасиз жуда кўп асарлар ёзган олим, аммо унинг энг машҳур асарларидан бири бўлмиш “Шамсул маориф” сеҳр, жодугарлик ва туморбозликка асосланган бўлиб, исломий таълимотга зиддир.
Китобнинг муаллифлик масаласи кўп олимлар томонидан эътироф этилмаса-да, унинг асл моҳияти ҳамон сеҳргарлик сирларидан иборат ва инсонни тўғри йўлдан адаштириш хавфини туғдиради.
Шу сабабли ҳар бир мусулмон “Шамсул маориф” ва шунга ўхшаш китобларни ўқишдан, уларни сотиб олишдан ва тарқатишдан қаттиқ сақланиши лозим. Ўз имон ва эътиқодини соф сақлагиси келган кишилар Қуръон ва саҳиҳ суннатга амал қилишлари ва ушбу китоб каби хавфли, ширк ва куфрга олиб борадиган асарлардан чегаланишлари керак.
Аллоҳ таоло барчамизни ҳақ йўлдан оздирмасин, бидъат ва ширкдан сақлаган ҳолда, фақат Қуръон ва саҳиҳ суннатга амал қиладиган зотлардан қилсин.
Ва ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокотуҳ.
Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ.
“Буний ва унинг китоби Шамсул маориф ҳақида ҳақиқат” мавзусини таҳлил қиламиз.
“Шамсул маориф” китоби ва унинг муаллифи Аҳмад ал-Буний ҳақида очиқ айтиш керакки, бу китоб исломий нуқтаи назардан сеҳргарлик, жодугарлик ва ёлғончиликка асосланган бўлиб, уни ўқиш ва у билан амал қилиш қаттиқ ҳаромдир. Ушбу китоб инсонни ислом доирасидан чиқарадиган ишлар, ширк ва куфр элементларини ўз ичига олади.
Аҳмад ибн Али ал-Буний ким?
Аҳмад ибн Али ал-Буний (тахминан 1150–1225 / 520–622 ҳижрий) Жазоирнинг Аннаба шаҳри яқинидаги Бўна (ҳозирги Аннаба) шаҳарчасида туғилган сўфий олимдир.
У ўз даврида “ғариб илмлар” ёки “ғайб илмлари” деб аталувчи соҳалар – симиё (кимё), ҳуруф (ҳарфлар ва рақамлар илми), тумор, сеҳр ва жодугарлик бўйича энг билимдон кишилардан бири ҳисобланган.
Гарчи у “суфий” сифатида танилган бўлса-да, унинг асарлари асосан оккульт (сирли, яширин) илмларга – ҳарфлар ва исмлар илми (‘илм ал-ҳуруф ва-л-асмā), туморлар ва сеҳрга бағишланган.
У ҳаётининг кўп қисмини Мисрда ўтказган ва Қоҳирада вафот этган. У унинг исмига битилган асарлар сони қирқдан ортиқ бўлиб, улар ичида энг машҳури – шубҳали “Шамсул маориф” китобидир.
Машҳур “Шамсул маориф” китоби ва унинг ҳақиқати
“Шамсул маориф” (тўлиқ номи “Шамсул маориф ва латоифул авориф” – “Билим қуёши ва фазилатлар латоифлари”) 13-асрда ёзилган гримуар (сеҳр ва руҳларни чақириш бўйича қўлланма) ҳисобланади.
Муаллифлик борасидаги шубҳалар:
Гарчи китоб анъанавий равишда ал-Бунийга нисбат берилса-да, замонавий илмий тадқиқотлар унинг муаллифлигини шубҳа остига қўяди. Ушбу матн кейинроқ унинг номига нисбат берилган бўлиши мумкин (псевдоэпиграфия).
Китобнинг таркиби:
Китобда туморлар, сеҳрли квадратлар, руҳларни бўйсундириш, Аллоҳнинг 99 та исми, Қуръон оятлари ва астрологик вақтлардан фойдаланиш орқали руҳий кучларни қўлга киритиш усуллари баён қилинган.
Китобнинг қора таъсири:
Китоб ислом оламида кенг тарқалган бўлса-да, у тарих давомида кўпинча бостирилган ва ман қилинган. “Шамсул маориф” сеҳр ва жодугарлик китоби бўлиб, уни ўқиш ва ундаги амалларни бажариш мутлақо ҳаромдир”.
Исломда сеҳр ва жодугарликнинг ҳукми
Ислом дини сеҳр, жодугарлик, туморбозлик ва руҳлар билан алоқа қилишни қатъиян ман қилади. Бу амаллар ширк, яъни Аллоҳдан бошқаларга мурожаат қилиш, ўлимга сабаб бўладиган катта гуноҳлар сирасига киради. Ислом олимлари бундай ишлар билан шуғулланган кишининг содиқ мусулмон эмаслигига ишора қилиб, унга қарши тобора қаттиқ чоралар кўриш, ҳатто ўлим жазоси ҳам тайинлаш керак, деб ҳисоблайдилар. Ушбу китобдаги мазмунлар кўпчилик олимлар томонидан куфр даражасидаги амаллар, деб баҳоланган.
«Шамсул маориф»нинг хатарлари
Бу китобни ўқиш ёки ундаги таълимотларга амал қилиш инсонни тўғри йўлдан адаштириб, ислом динидан чиқариши мумкин. Китобнинг асосий мазмуни сеҳр, жинлар ва шайтонлар билан алоқа қилишдан иборат бўлиб, бу исломнинг асосий ақидаларига бутунлай зиддир.
Ҳатто агар китобни фақат эндигина очиб қараб, ўқиб кўрган бўлса ҳам, бундай нотаниш, гуноҳ ишлар билан алоқа қилиш жуда катта хавф туғдиради. Шунинг учун диндошлар “Шамсул маориф” ва таркибида шу каби “ғаройиб” илмлар мавжуд бўлган китоблардан сақланишлари, уларга эга бўлган тақдирда эса, уларни йўқ қилишлари (куйдиришлари) керак.
Жамиятдаги таъсири
“Шамсул маориф” ислом оламининг турли мамлакатларида, хусусан Марказий Осиё, Туркия ва Арабистоннинг баъзи ҳудудларида жуда хавфли адабиёт сифатида танилган. У кўпинча “нафсни поклаш” ёрдамида эзотерик (сирли) мўъжизаларга эришиш ҳақидаги китоб сифатида тарқатилади. Бироқ унинг асл моҳияти – жинлар билан алоқа қилиш, тўморбозлик ва сеҳргарликдир. Ушбу китоб Қуръон оятларини нотўғри ишлатиб, ширк ва куфр тарқатишда восита бўлиб хизмат қилади.
Хулоса
Аҳмад ал-Буний шубҳасиз жуда кўп асарлар ёзган олим, аммо унинг энг машҳур асарларидан бири бўлмиш “Шамсул маориф” сеҳр, жодугарлик ва туморбозликка асосланган бўлиб, исломий таълимотга зиддир.
Китобнинг муаллифлик масаласи кўп олимлар томонидан эътироф этилмаса-да, унинг асл моҳияти ҳамон сеҳргарлик сирларидан иборат ва инсонни тўғри йўлдан адаштириш хавфини туғдиради.
Шу сабабли ҳар бир мусулмон “Шамсул маориф” ва шунга ўхшаш китобларни ўқишдан, уларни сотиб олишдан ва тарқатишдан қаттиқ сақланиши лозим. Ўз имон ва эътиқодини соф сақлагиси келган кишилар Қуръон ва саҳиҳ суннатга амал қилишлари ва ушбу китоб каби хавфли, ширк ва куфрга олиб борадиган асарлардан чегаланишлари керак.
Аллоҳ таоло барчамизни ҳақ йўлдан оздирмасин, бидъат ва ширкдан сақлаган ҳолда, фақат Қуръон ва саҳиҳ суннатга амал қиладиган зотлардан қилсин.
Ва ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокотуҳ.
Comment
Share
Send as a message
Share on my page
Share in the group