Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Беш нарса беш нарса биландир:
Қайси бир қавм аҳдни бузса, Аллоҳ уларнинг устига душманларини ғолиб қилиб қўяди.
Қайси бир қавм Аллоҳ нозил қилган нарсадан бошқа билан ҳукм қилса, уларнинг орасида камбағаллик ёйилади.
Қайси бир қавмда фаҳш пайдо бўлса, уларнинг орасида ўлим (ўлат ва ваболар) кўпаяди.
Қайси бир қавм ўлчов ва тарозидан урса, улар набототдан (баракадан) маҳрум қилинади ва қаҳатчиликка тутилади.
Қайси бир қавм закотни ман қилса, бермаса, улардан ёмғир тўсиб қўйилади», дедилар.
Имом Табаронийнинг «Муъжамул кабир» китобидан.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Беш нарса беш нарса биландир:
Қайси бир қавм аҳдни бузса, Аллоҳ уларнинг устига душманларини ғолиб қилиб қўяди.
Қайси бир қавм Аллоҳ нозил қилган нарсадан бошқа билан ҳукм қилса, уларнинг орасида камбағаллик ёйилади.
Қайси бир қавмда фаҳш пайдо бўлса, уларнинг орасида ўлим (ўлат ва ваболар) кўпаяди.
Қайси бир қавм ўлчов ва тарозидан урса, улар набототдан (баракадан) маҳрум қилинади ва қаҳатчиликка тутилади.
Қайси бир қавм закотни ман қилса, бермаса, улардан ёмғир тўсиб қўйилади», дедилар.
Имом Табаронийнинг «Муъжамул кабир» китобидан.
1