Uch yil avval metan olish uchun ayollar umuman (yoki deyarli) kelmasdi. Mashinasi metanda yursa erimi, otasimi, aka-ukasimi, hech biri boʻlmasa biror qoʻshnisi, tanishi uning oʻrniga mashinasini minib kelardi. Chunki metan navbati erkaklarning hayot-mamot jangiga aylanib ketadi.
Ikki yil avval bir-ikkita ayollar ham kela boshladi. Ular navbatsiz olishi umumqabul qilingan qoida edi. Hech kim qarshi chiqmas, kerak boʻlsa yordam berishardi.
Bir yil avval esa navbatimni bir damaschi xolaga berganim uchun orqadagi haydovchilar bilan yoqalashishimga toʻgʻri kelgan. Men ayol kishi shuncha erkakning ichida navbat kutishi nojoiz deb bilardim, koʻplab erkaklar esa ular ham navbat kutishi kerak deb hisoblay boshlashgandi.
Bu yil esa navbatsiz kirish haqida gap-soʻz yoʻq. Ayol ham erkak kabi soatlab, kunlab oʻtiradi. Shunga oʻxshash holatni jamoat transportlarida ham koʻrishingiz mumkin.
Oʻn yillar avval Toshkentda faqat kattalarga emas, xotin-qizlarga ham joy berardik. U homilador boʻlishi, kasal boʻlishi yo kampir boʻlishi shartmas, qiz bola tik turgan yerda yigit kishi yalpayib oʻtirmasdi. Hozir esa vaziyatni oʻzingiz bilasiz. Bunga har ikki tomon birday aybdor.
Erkaklar ayollarni hurmat qiladigan jamiyat goʻzal edi, xuddi ayollar erkaklarni hurmat qiladigan jamiyat kabi. Yuqoridagi postchalar hazil, chunki erkaklar unday, ayollar bunday deyish bir vaqtda bir necha milliard kishiga yorliq yopishtirishdir. Har doim erkak yoki ayol haqida emas, muayyan shaxs haqida hukm chiqarishimiz kerak.
Ammo shunga qaramay oʻzgarmas jihatlar bor. Erkak va ayol ham jisman, ham ruhan bir-biridan farq qiladi. Shu bois ikkisiga har xil vazifalar berilgan. Birinikini boshqasinikidan oson yo qiyin deb boʻlmaydi. Hammasi biri boshqasinikiga aralasha boshlaganida murakkablashadi. Birov qilgan ishni boshqasi ham qilishi mumkin, lekin bu xuddi oyoq bilan rasm chizishni yoki qoʻl bilan yugurishni oʻrganishga oʻxshaydi. Bularni qanchalik mukammal qilmang baribir gʻayrioddiyligicha qolaveradi.
Xullas, ikki oyogʻi yoʻq nogiron erkak ham oilaning ustuni boʻlishni xohlaydi. Yuzlab kishini oʻtirgʻizib-turgʻizadigan ayol ham biror mardga suyanishni, uning panohida boʻlishni xohlaydi. Fitratingizga xos yashang, baxtli boʻlasiz.
@salimov_blogi
Uch yil avval metan olish uchun ayollar umuman (yoki deyarli) kelmasdi. Mashinasi metanda yursa erimi, otasimi, aka-ukasimi, hech biri boʻlmasa biror qoʻshnisi, tanishi uning oʻrniga mashinasini minib kelardi. Chunki metan navbati erkaklarning hayot-mamot jangiga aylanib ketadi.
Ikki yil avval bir-ikkita ayollar ham kela boshladi. Ular navbatsiz olishi umumqabul qilingan qoida edi. Hech kim qarshi chiqmas, kerak boʻlsa yordam berishardi.
Bir yil avval esa navbatimni bir damaschi xolaga berganim uchun orqadagi haydovchilar bilan yoqalashishimga toʻgʻri kelgan. Men ayol kishi shuncha erkakning ichida navbat kutishi nojoiz deb bilardim, koʻplab erkaklar esa ular ham navbat kutishi kerak deb hisoblay boshlashgandi.
Bu yil esa navbatsiz kirish haqida gap-soʻz yoʻq. Ayol ham erkak kabi soatlab, kunlab oʻtiradi. Shunga oʻxshash holatni jamoat transportlarida ham koʻrishingiz mumkin.
Oʻn yillar avval Toshkentda faqat kattalarga emas, xotin-qizlarga ham joy berardik. U homilador boʻlishi, kasal boʻlishi yo kampir boʻlishi shartmas, qiz bola tik turgan yerda yigit kishi yalpayib oʻtirmasdi. Hozir esa vaziyatni oʻzingiz bilasiz. Bunga har ikki tomon birday aybdor.
Erkaklar ayollarni hurmat qiladigan jamiyat goʻzal edi, xuddi ayollar erkaklarni hurmat qiladigan jamiyat kabi. Yuqoridagi postchalar hazil, chunki erkaklar unday, ayollar bunday deyish bir vaqtda bir necha milliard kishiga yorliq yopishtirishdir. Har doim erkak yoki ayol haqida emas, muayyan shaxs haqida hukm chiqarishimiz kerak.
Ammo shunga qaramay oʻzgarmas jihatlar bor. Erkak va ayol ham jisman, ham ruhan bir-biridan farq qiladi. Shu bois ikkisiga har xil vazifalar berilgan. Birinikini boshqasinikidan oson yo qiyin deb boʻlmaydi. Hammasi biri boshqasinikiga aralasha boshlaganida murakkablashadi. Birov qilgan ishni boshqasi ham qilishi mumkin, lekin bu xuddi oyoq bilan rasm chizishni yoki qoʻl bilan yugurishni oʻrganishga oʻxshaydi. Bularni qanchalik mukammal qilmang baribir gʻayrioddiyligicha qolaveradi.
Xullas, ikki oyogʻi yoʻq nogiron erkak ham oilaning ustuni boʻlishni xohlaydi. Yuzlab kishini oʻtirgʻizib-turgʻizadigan ayol ham biror mardga suyanishni, uning panohida boʻlishni xohlaydi. Fitratingizga xos yashang, baxtli boʻlasiz.
@salimov_blogi
4
2
1
1
1